پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۹

خون کرد دلم را چو دل لاله فراق

بر من بگماشت گریه و ناله فراق

بعد از عمری چو یار دیدار نمود

یک ساعته وصل بود و یکساله فراق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۱از نظم تباه دل نمی‌داری تنگ
  2. شمارهٔ ۵۱۲ای سنگدل ار کوه ثباتی و درنگ
  3. شمارهٔ ۵۱۳دلهاست ز چشم و دهن تنگ تو تنگ
  4. شمارهٔ ۵۱۴نه عمر عزیز داد یک راحت دل
  5. شمارهٔ ۵۱۵ره جوی و مکن تکیه بر این منزل گل
  6. شمارهٔ ۵۱۶هرگز ز تو نگلسم، محال است محال!
  7. شمارهٔ ۵۱۷ای یار چو اندیشه و مونس چو خیال
  8. شمارهٔ ۵۱۸گشتم ز جفای فلک و گردش سال
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.