پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۳

دلهاست ز چشم و دهن تنگ تو تنگ

ای یافته گل ز روی گلرنگ تو رنگ

بر جان خوردم زان قد چون تیر تو تیر

بر دل بستم زان دل چون سنگ تو سنگ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۵ره جوی و مکن تکیه بر این منزل گل
  2. شمارهٔ ۵۱۶هرگز ز تو نگلسم، محال است محال!
  3. شمارهٔ ۵۱۷ای یار چو اندیشه و مونس چو خیال
  4. شمارهٔ ۵۱۸گشتم ز جفای فلک و گردش سال
  5. شمارهٔ ۵۱۹رسوا شدم از دیده و شیدا از دل
  6. شمارهٔ ۵۲۰ای کرده پر از خاک جفا مفرش دل
  7. شمارهٔ ۵۲۱در عشق توام نه صبر برخاست نه دل
  8. شمارهٔ ۵۲۲برخیز که غنچه در قِماط است ای دل
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.