پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۲۰

ای کرده پر از خاک جفا مفرش دل

وی داده به باد عیش‌های خَوش دل

می‌ترسم از آن دعا که در وقت سحر

من باشم و آب دیده و آتش دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۲برخیز که غنچه در قِماط است ای دل
  2. شمارهٔ ۵۲۳این عمر کزو هست ملالی حاصل
  3. شمارهٔ ۵۲۴آنکو رقم قضا بزد پیش از عقل
  4. شمارهٔ ۵۲۵از عشق عنا یافتم از مهر الم
  5. شمارهٔ ۵۲۶این کوزه که پر آب حیات است مدام
  6. شمارهٔ ۵۲۷هر آه که من به صبحگاهی زده‌ام
  7. شمارهٔ ۵۲۸من نیستم آن کسی که هستی طلبم
  8. شمارهٔ ۵۲۹دوش از تو چو ناامید برگردیدم
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.