پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۱۰

عهد من دل شکسته زینگونه سَبُک

مشکن که بود عهد عزیزان نازُک

دانی که چو آبگینه ما را دلکی‌ست

آسان شکن و ساده و صافی و تُنُک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱۲ای سنگدل ار کوه ثباتی و درنگ
  2. شمارهٔ ۵۱۳دلهاست ز چشم و دهن تنگ تو تنگ
  3. شمارهٔ ۵۱۴نه عمر عزیز داد یک راحت دل
  4. شمارهٔ ۵۱۵ره جوی و مکن تکیه بر این منزل گل
  5. شمارهٔ ۵۱۶هرگز ز تو نگلسم، محال است محال!
  6. شمارهٔ ۵۱۷ای یار چو اندیشه و مونس چو خیال
  7. شمارهٔ ۵۱۸گشتم ز جفای فلک و گردش سال
  8. شمارهٔ ۵۱۹رسوا شدم از دیده و شیدا از دل
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.