پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۷

از آتش دل شدم شب افروز چو شمع

گشتم ز غم تو خویشتن سوز چو شمع

روزم نه قرارست و شبم نه خور و خواب

می‌میرم و می‌زیَم شب و روز چو شمع

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰۹خون کرد دلم را چو دل لاله فراق
  2. شمارهٔ ۵۱۰عهد من دل شکسته زینگونه سَبُک
  3. شمارهٔ ۵۱۱از نظم تباه دل نمی‌داری تنگ
  4. شمارهٔ ۵۱۲ای سنگدل ار کوه ثباتی و درنگ
  5. شمارهٔ ۵۱۳دلهاست ز چشم و دهن تنگ تو تنگ
  6. شمارهٔ ۵۱۴نه عمر عزیز داد یک راحت دل
  7. شمارهٔ ۵۱۵ره جوی و مکن تکیه بر این منزل گل
  8. شمارهٔ ۵۱۶هرگز ز تو نگلسم، محال است محال!
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.