پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۰۰

ای گاه عتاب خوی بدساز تو خوش

هنگام فریب عشوه و ناز تو خوش

چون عارض گل روی دل‌افروز تو خوب

چون نغمه بلبل دم و آواز تو خوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰۲سیلاب ز جوی دیده راندم شب دوش
  2. شمارهٔ ۵۰۳خوش باش به هر حال و مشو بیش اندیش
  3. شمارهٔ ۵۰۴ای روی تو آراسته بی آرایش
  4. شمارهٔ ۵۰۵ای جور تو از صبر من غمگین بیش
  5. شمارهٔ ۵۰۶اکنون که تهی‌ست منزل من ز نشاط
  6. شمارهٔ ۵۰۷از آتش دل شدم شب افروز چو شمع
  7. شمارهٔ ۵۰۸جانا رخ من زرد شدا ز گرد فراق
  8. شمارهٔ ۵۰۹خون کرد دلم را چو دل لاله فراق
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.