پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۶

ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد

جز سنگدلی و تنگ خوئیت نداد

چون خواست که از تو همه زشتی آید

جز روی نکو هیچ نکوئیت نداد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۸گفتم که دل از تو در دمی شاد رساد
  2. شمارهٔ ۲۷۹ازدرد منت گرد به دامن مرساد
  3. شمارهٔ ۲۸۰از جور تو هیچ خسته نفرین مکناد
  4. شمارهٔ ۲۸۱این رسم نگر که دهر پرشور نهاد
  5. شمارهٔ ۲۸۲گردون که لطف در تن پاک تو نهاد
  6. شمارهٔ ۲۸۳ترسا بچه‌ای که باج از ارمن بستد
  7. شمارهٔ ۲۸۴هر دل که در آن زلف چو شستت افتد
  8. شمارهٔ ۲۸۵گر یک نظرت بر من حیران افتد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.