پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۵

گر یک نظرت بر من حیران افتد

بیچاره دلم در سر صد جان افتد

در خاک کف پات فتم بوسه زنان

چون تشنه که در چشمه حیوان افتد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۷هر سفله که همرنگ اماجِد گردد
  2. شمارهٔ ۲۸۸آن روز که جان جفت کَشاکَش گردد
  3. شمارهٔ ۲۸۹وقتی که چمن به کام بلبل گردد
  4. شمارهٔ ۲۹۰هر سر که تو را بر خط فرمان گردد
  5. شمارهٔ ۲۹۱بی نام تو نقش سکه وارون گردد
  6. شمارهٔ ۲۹۲از بس که ز گریه نامه تر می‌گردد
  7. شمارهٔ ۲۹۳با دل گفتم که یار برمی‌گردد
  8. شمارهٔ ۲۹۴تو می‌گذری و بر دلم می‌گذرد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.