پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۹

وقتی که چمن به کام بلبل گردد

مه عاشق تاب زلف سنبل گردد

بخرام چو سرو و بر سر خاک رهی

تا خاک من از عکس رخت گل گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۱بی نام تو نقش سکه وارون گردد
  2. شمارهٔ ۲۹۲از بس که ز گریه نامه تر می‌گردد
  3. شمارهٔ ۲۹۳با دل گفتم که یار برمی‌گردد
  4. شمارهٔ ۲۹۴تو می‌گذری و بر دلم می‌گذرد
  5. شمارهٔ ۲۹۵آنچ از غم تو بر سر من می‌گذرد
  6. شمارهٔ ۲۹۶عهدی کرده‌ست این فلک بیهده گرد
  7. شمارهٔ ۲۹۷غیرت برم از زبان چو نام تو برد
  8. شمارهٔ ۲۹۸گرچه ز جفای تو بسی دیدم درد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.