پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۸

گرچه ز جفای تو بسی دیدم درد

هرگز نشود آتش سودای تو سرد

تا دل دارم غم تو در دل دارم

تا جان دارم غمت به جان خواهم خَورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰۰نه پایم ازین پس ره کویت سپرد
  2. شمارهٔ ۳۰۱گفتی دل دیوانه تو را شیدا کرد؟
  3. شمارهٔ ۳۰۲چون دست اجل تخته برهان بسترد
  4. شمارهٔ ۳۰۳مرگ تو بر آورد ز ایوانم گرد
  5. شمارهٔ ۳۰۴گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
  6. شمارهٔ ۳۰۵هرگز نکنی میل و دلت نگذارد
  7. شمارهٔ ۳۰۶آن درد که کوه را خروشان دارد
  8. شمارهٔ ۳۰۷زلف تو که خون ریختن آئین دارد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.