پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۴

هر دل که در آن زلف چو شستت افتد

در دام بلای چشم مستت افتد

سهل است ز دست تو بجستن لیکن

چون من دگری کجا به دستت افتد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۶از حادثه هر کجا که بندی افتد
  2. شمارهٔ ۲۸۷هر سفله که همرنگ اماجِد گردد
  3. شمارهٔ ۲۸۸آن روز که جان جفت کَشاکَش گردد
  4. شمارهٔ ۲۸۹وقتی که چمن به کام بلبل گردد
  5. شمارهٔ ۲۹۰هر سر که تو را بر خط فرمان گردد
  6. شمارهٔ ۲۹۱بی نام تو نقش سکه وارون گردد
  7. شمارهٔ ۲۹۲از بس که ز گریه نامه تر می‌گردد
  8. شمارهٔ ۲۹۳با دل گفتم که یار برمی‌گردد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.