پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۹

ازدرد منت گرد به دامن مرساد

وز سوز من آتشت به خرمن مرساد

دود ار چه همه میل به بالا دارد

بالای ترا دود دل من مرساد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۱این رسم نگر که دهر پرشور نهاد
  2. شمارهٔ ۲۸۲گردون که لطف در تن پاک تو نهاد
  3. شمارهٔ ۲۸۳ترسا بچه‌ای که باج از ارمن بستد
  4. شمارهٔ ۲۸۴هر دل که در آن زلف چو شستت افتد
  5. شمارهٔ ۲۸۵گر یک نظرت بر من حیران افتد
  6. شمارهٔ ۲۸۶از حادثه هر کجا که بندی افتد
  7. شمارهٔ ۲۸۷هر سفله که همرنگ اماجِد گردد
  8. شمارهٔ ۲۸۸آن روز که جان جفت کَشاکَش گردد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.