پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۲

گردون که لطف در تن پاک تو نهاد

دل را ز چه روی در ملاک تو نهاد

بر سنگ زنم سر از جفاهای فلک

تا سنگ چرا بر سر خاک تو نهاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۴هر دل که در آن زلف چو شستت افتد
  2. شمارهٔ ۲۸۵گر یک نظرت بر من حیران افتد
  3. شمارهٔ ۲۸۶از حادثه هر کجا که بندی افتد
  4. شمارهٔ ۲۸۷هر سفله که همرنگ اماجِد گردد
  5. شمارهٔ ۲۸۸آن روز که جان جفت کَشاکَش گردد
  6. شمارهٔ ۲۸۹وقتی که چمن به کام بلبل گردد
  7. شمارهٔ ۲۹۰هر سر که تو را بر خط فرمان گردد
  8. شمارهٔ ۲۹۱بی نام تو نقش سکه وارون گردد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.