پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۸

ای باد که جان فدای پیغام تو باد

آن لحظه که بگذری بر آن حور نژاد

گو بر سر ره دلشده‌ای را دیدم

کز آرزوی تو جان شیرین می‌داد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۰ای دل چو تو کس فتنه و شردوست مباد
  2. شمارهٔ ۲۷۱دل جز بر تیر غمت آماج مباد
  3. شمارهٔ ۲۷۲دل بی هوس تو ای دل افروز مباد
  4. شمارهٔ ۲۷۳در بزم تو شمع طرب افروخته باد
  5. شمارهٔ ۲۷۴اقبال غلام بخت پیروز تو باد
  6. شمارهٔ ۲۷۵ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
  7. شمارهٔ ۲۷۶ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
  8. شمارهٔ ۲۷۷گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.