پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۳

در بزم تو شمع طرب افروخته باد

وز خلق خوشت بوی گل اندوخته باد

چون شمع هر آنکه خادم بزم تو نیست

گریان و گدازان و جگر سوخته باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۵ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
  2. شمارهٔ ۲۷۶ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
  3. شمارهٔ ۲۷۷گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
  4. شمارهٔ ۲۷۸گفتم که دل از تو در دمی شاد رساد
  5. شمارهٔ ۲۷۹ازدرد منت گرد به دامن مرساد
  6. شمارهٔ ۲۸۰از جور تو هیچ خسته نفرین مکناد
  7. شمارهٔ ۲۸۱این رسم نگر که دهر پرشور نهاد
  8. شمارهٔ ۲۸۲گردون که لطف در تن پاک تو نهاد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.