پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۱

دل جز بر تیر غمت آماج مباد

هجران ترا فرصت تاراج مباد

ور خوی تو این است که من می‌بینم

هرگز به تو هیچ خلق محتاج مباد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۳در بزم تو شمع طرب افروخته باد
  2. شمارهٔ ۲۷۴اقبال غلام بخت پیروز تو باد
  3. شمارهٔ ۲۷۵ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
  4. شمارهٔ ۲۷۶ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
  5. شمارهٔ ۲۷۷گیرم که مرا خدمت تو شاهی داد
  6. شمارهٔ ۲۷۸گفتم که دل از تو در دمی شاد رساد
  7. شمارهٔ ۲۷۹ازدرد منت گرد به دامن مرساد
  8. شمارهٔ ۲۸۰از جور تو هیچ خسته نفرین مکناد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.