پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۷

بادی که بدی همدم آن حور نژاد

گه گه به سلامی ز منش کردی یاد

امروز به رغم من چنان کرد رقیب

کز بیم به گِرد او نمی‌گردد باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۹جز عنبر زلف هیچ لالات مباد
  2. شمارهٔ ۲۷۰ای دل چو تو کس فتنه و شردوست مباد
  3. شمارهٔ ۲۷۱دل جز بر تیر غمت آماج مباد
  4. شمارهٔ ۲۷۲دل بی هوس تو ای دل افروز مباد
  5. شمارهٔ ۲۷۳در بزم تو شمع طرب افروخته باد
  6. شمارهٔ ۲۷۴اقبال غلام بخت پیروز تو باد
  7. شمارهٔ ۲۷۵ای دل ز گلی که جفت صد خار افتاد
  8. شمارهٔ ۲۷۶ایزد چو وفا و مهرجوئیت نداد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.