پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۶

رفتم به سفر چو بود دوری کامت

جستی تو ز دام ما و ما از دامت

هم گوش تو آسوده شد از ناله من

هم گوش من آسوده شد از دشنامت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۸ای من به فدای آن تن چون سمنت
  2. شمارهٔ ۲۴۹بشکست دلم زان دل چون سندانت
  3. شمارهٔ ۲۵۰ای دور فلک نتیجه دورانت
  4. شمارهٔ ۲۵۱یکچند به آوازه بدم مفتونت
  5. شمارهٔ ۲۵۲ای خصم مدان رفتنش از نفرینت
  6. شمارهٔ ۲۵۳ای رشک بنفشه سنبل پرچینت
  7. شمارهٔ ۲۵۴نه سیم که جایی طلبم در کویت
  8. شمارهٔ ۲۵۵نه برگ که خیمه‌ای زنم پهلویت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.