پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۵

با تو سخنی که بی زبان جانم گفت

نشنیدی و با زبان نمی‌دانم گفت

آن راز که جان گوید و هم جان شنود

در گوش به صوت و حرف نتوانم گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۷بس بار بلا به جان کشیدم ز غمت
  2. شمارهٔ ۲۴۸ای من به فدای آن تن چون سمنت
  3. شمارهٔ ۲۴۹بشکست دلم زان دل چون سندانت
  4. شمارهٔ ۲۵۰ای دور فلک نتیجه دورانت
  5. شمارهٔ ۲۵۱یکچند به آوازه بدم مفتونت
  6. شمارهٔ ۲۵۲ای خصم مدان رفتنش از نفرینت
  7. شمارهٔ ۲۵۳ای رشک بنفشه سنبل پرچینت
  8. شمارهٔ ۲۵۴نه سیم که جایی طلبم در کویت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.