پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۳

ای رشک بنفشه سنبل پرچینت

گل آب شده پیش رخ رنگینت

چشمی‌ست مرا چو چشم نرگس بیخواب

از آرزوی سینه چون نسرینت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۵نه برگ که خیمه‌ای زنم پهلویت
  2. شمارهٔ ۲۵۶نه دست که گیرم شکنی از مویت
  3. شمارهٔ ۲۵۷افکند مرا گردش دهر از کویت
  4. شمارهٔ ۲۵۸خورشید نخواهم که ببیند رویت
  5. شمارهٔ ۲۵۹زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج
  6. شمارهٔ ۲۶۰چونان نکند بخت از آن طایفه کوچ
  7. شمارهٔ ۲۶۱جانا سر زلفت ز پس و پشت مپیچ
  8. شمارهٔ ۲۶۲رحم آر بر این سوخته باخته روح
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.