پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۶

نه دست که گیرم شکنی از مویت

نه پای که بگذرم شبی در کویت

پس دیده و گوشم ار نباشد شاید

چون نشنوم آواز و نبینم رویت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۸خورشید نخواهم که ببیند رویت
  2. شمارهٔ ۲۵۹زلفت ستمی بر رخ سیمین ای کاج
  3. شمارهٔ ۲۶۰چونان نکند بخت از آن طایفه کوچ
  4. شمارهٔ ۲۶۱جانا سر زلفت ز پس و پشت مپیچ
  5. شمارهٔ ۲۶۲رحم آر بر این سوخته باخته روح
  6. شمارهٔ ۲۶۳اقبال همائی ست در این کاخ فراخ
  7. شمارهٔ ۲۶۴ایام همین دماغ تو بنشاند
  8. شمارهٔ ۲۶۵از آتش و آب دل و جانم فریاد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.