پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۳

اقبال همائی ست در این کاخ فراخ

گستاخ پرنده هر دم از شاخ به شاخ

در کاخ به اقبال چه باشی گستاخ

کاین هر دو چو قلب شد نه اقبال و نه کاخ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۵از آتش و آب دل و جانم فریاد
  2. شمارهٔ ۲۶۶در توس شدم ز خاک فردوسی شاد
  3. شمارهٔ ۲۶۷بادی که بدی همدم آن حور نژاد
  4. شمارهٔ ۲۶۸ای باد که جان فدای پیغام تو باد
  5. شمارهٔ ۲۶۹جز عنبر زلف هیچ لالات مباد
  6. شمارهٔ ۲۷۰ای دل چو تو کس فتنه و شردوست مباد
  7. شمارهٔ ۲۷۱دل جز بر تیر غمت آماج مباد
  8. شمارهٔ ۲۷۲دل بی هوس تو ای دل افروز مباد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.