پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۰

چونان نکند بخت از آن طایفه کوچ

کش بخته نماید ارکج و ارکج غوچ

می‌بینم و راستی نیاید ز کسی

کش ناصحه کور باشد و حاجبه لوچ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۲رحم آر بر این سوخته باخته روح
  2. شمارهٔ ۲۶۳اقبال همائی ست در این کاخ فراخ
  3. شمارهٔ ۲۶۴ایام همین دماغ تو بنشاند
  4. شمارهٔ ۲۶۵از آتش و آب دل و جانم فریاد
  5. شمارهٔ ۲۶۶در توس شدم ز خاک فردوسی شاد
  6. شمارهٔ ۲۶۷بادی که بدی همدم آن حور نژاد
  7. شمارهٔ ۲۶۸ای باد که جان فدای پیغام تو باد
  8. شمارهٔ ۲۶۹جز عنبر زلف هیچ لالات مباد
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.