شمارهٔ ۱۱۱

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۱۳هم زلف سمن‌سای تو عنبر بیز است
2. شمارهٔ ۱۱۴دل در برم از فراق دیوانه‌وش است
3. شمارهٔ ۱۱۵وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
4. شمارهٔ ۱۱۶پیوسته ز دیده در کنارم اشک است
5. شمارهٔ ۱۱۷بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است
6. شمارهٔ ۱۱۸دریای سرشک دیده پُر نم ماست
7. شمارهٔ ۱۱۹گفته‌ست یکی حکیم کامل حَکَم است
8. شمارهٔ ۱۲۰ماهی که هنوز در دل فاخر ماست