پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۲

در عشق تو صبر و چاره سازی خطر است

با طره تو دست درازی خطر است

سهل است ولی با دل سخت سیهت

با موی سپید عشق بازی خطر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۴دل در برم از فراق دیوانه‌وش است
  2. شمارهٔ ۱۱۵وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
  3. شمارهٔ ۱۱۶پیوسته ز دیده در کنارم اشک است
  4. شمارهٔ ۱۱۷بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است
  5. شمارهٔ ۱۱۸دریای سرشک دیده پُر نم ماست
  6. شمارهٔ ۱۱۹گفته‌ست یکی حکیم کامل حَکَم است
  7. شمارهٔ ۱۲۰ماهی که هنوز در دل فاخر ماست
  8. شمارهٔ ۱۲۱زین شور و شری که از غمت در سر ماست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.