پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۷

بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است

خون مژه‌ام پوشش و خاکم برگ است

بعد از تو در این جهان که زندان من است

هر روز که زنده‌ام هزاران مرگ است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۹گفته‌ست یکی حکیم کامل حَکَم است
  2. شمارهٔ ۱۲۰ماهی که هنوز در دل فاخر ماست
  3. شمارهٔ ۱۲۱زین شور و شری که از غمت در سر ماست
  4. شمارهٔ ۱۲۲افسانه شهر قصه مشکل ماست
  5. شمارهٔ ۱۲۳از حسرت چهره‌ای که باغ دلم است
  6. شمارهٔ ۱۲۴تا عشق تو همنشین دل ماست
  7. شمارهٔ ۱۲۵یاد تو شب و روز قرین دل ماست
  8. شمارهٔ ۱۲۶این ابر که چون حادثه پیوسته ماست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.