پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۰

هر روز گل وفات پژمرده‌تر است

هر لحظه دل از جور تو آزرده‌تر است

هر چند که در عشق تو دلگرم‌ترم

در مهر دل سخت تو افسرده‌تر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲در عشق تو صبر و چاره سازی خطر است
  2. شمارهٔ ۱۱۳هم زلف سمن‌سای تو عنبر بیز است
  3. شمارهٔ ۱۱۴دل در برم از فراق دیوانه‌وش است
  4. شمارهٔ ۱۱۵وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
  5. شمارهٔ ۱۱۶پیوسته ز دیده در کنارم اشک است
  6. شمارهٔ ۱۱۷بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است
  7. شمارهٔ ۱۱۸دریای سرشک دیده پُر نم ماست
  8. شمارهٔ ۱۱۹گفته‌ست یکی حکیم کامل حَکَم است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.