پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۶

بی دیدنت از دیده مرا آزار است

بی وصل تو با جهان مرا پیکار است

بی قد تو باغ بر دلم زندان است

بی رنگ رخ تو گل به چشمم خار است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸آن تازه صنوبرش که خوشرفتار است
  2. شمارهٔ ۱۰۹چشمت ز زمانه فتنه انگیزتر است
  3. شمارهٔ ۱۱۰هر روز گل وفات پژمرده‌تر است
  4. شمارهٔ ۱۱۱ای شمع نه عاشقی رخت زرد چراست
  5. شمارهٔ ۱۱۲در عشق تو صبر و چاره سازی خطر است
  6. شمارهٔ ۱۱۳هم زلف سمن‌سای تو عنبر بیز است
  7. شمارهٔ ۱۱۴دل در برم از فراق دیوانه‌وش است
  8. شمارهٔ ۱۱۵وه وه که جفاهای تو بردن چه خوش است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.