پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۳

از اشک، رخم نمونهٔ گلزار است

چشمم ز غمت عقیق لؤلؤ بار است

این جان خراب، گنج هر اسرار است

ما را ز غمت فایده‌ها بسیار است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵بی روی توام ز لاله زار آزار است
  2. شمارهٔ ۱۰۶بی دیدنت از دیده مرا آزار است
  3. شمارهٔ ۱۰۷از فرقت تو در تنم از جان بار است
  4. شمارهٔ ۱۰۸آن تازه صنوبرش که خوشرفتار است
  5. شمارهٔ ۱۰۹چشمت ز زمانه فتنه انگیزتر است
  6. شمارهٔ ۱۱۰هر روز گل وفات پژمرده‌تر است
  7. شمارهٔ ۱۱۱ای شمع نه عاشقی رخت زرد چراست
  8. شمارهٔ ۱۱۲در عشق تو صبر و چاره سازی خطر است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.