پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶

ماهی که نظیر خود ندارد به جمال

چون جامه ز تن برکشد آن مشکین‌خال

در سینه دلش ز نازکی بتوان دید

مانندهٔ سنگ خاره در آب زلال

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸لب باز مگیر یک زمان از لب جام
  2. رباعی شمارهٔ ۲۹در آرزوی بوس و کنارت مُردم
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰عمری ز پی مراد ضایع دارم
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱من حاصل عمر خود ندارم جز غم
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳ای شَرم‌زده غنچه‌ی مَستور از تو
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
  8. رباعی شمارهٔ ۳۵ای باد! حدیثِ من نهانش می‌گو
همه‌ی رباعیات ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.