حافظ
رباعی شمارهٔ ۳۴
چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
افسوس که تیر جنگ می‌بارد از او
بس زود ملول گشتی از هم‌نفَسان
آه از دل تو که سنگ می‌بارد از او
حافظ
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳۶ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده
- رباعی شمارهٔ ۳۷گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
- رباعی شمارهٔ ۳۸آن جام طرب شکار بر دستم نه
- رباعی شمارهٔ ۳۹با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی
- رباعی شمارهٔ ۴۰قسّام بهشت و دوزخ آن عقده‌گشای
- رباعی شمارهٔ ۴۱ای کاش که بخت، سازگاری کردی
- رباعی شمارهٔ ۴۲گر همچو من افتادهٔ این دام شوی
درباره‌ی حافظ
خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.