پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۹

در آرزوی بوس و کنارت مُردم

وز حسرت لعل آبدارت مُردم

قصّه نکنم دراز، کوتاه کنم

بازآ بازآ کز انتظارت مُردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱من حاصل عمر خود ندارم جز غم
  2. رباعی شمارهٔ ۳۲چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳ای شَرم‌زده غنچه‌ی مَستور از تو
  4. رباعی شمارهٔ ۳۴چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
  5. رباعی شمارهٔ ۳۵ای باد! حدیثِ من نهانش می‌گو
  6. رباعی شمارهٔ ۳۶ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده
  7. رباعی شمارهٔ ۳۷گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
  8. رباعی شمارهٔ ۳۸آن جام طرب شکار بر دستم نه
همه‌ی رباعیات ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.