پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۱

من حاصل عمر خود ندارم جز غم

در عشق، ز نیک و بد ندارم جز غم

یک همدم باوفا ندیدم جز درد

یک مونس نامزد ندارم جز غم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳ای شَرم‌زده غنچه‌ی مَستور از تو
  2. رباعی شمارهٔ ۳۴چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
  3. رباعی شمارهٔ ۳۵ای باد! حدیثِ من نهانش می‌گو
  4. رباعی شمارهٔ ۳۶ای سایهٔ سنبلت سمن پرورده
  5. رباعی شمارهٔ ۳۷گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
  6. رباعی شمارهٔ ۳۸آن جام طرب شکار بر دستم نه
  7. رباعی شمارهٔ ۳۹با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی
  8. رباعی شمارهٔ ۴۰قسّام بهشت و دوزخ آن عقده‌گشای
همه‌ی رباعیات ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.