پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

ای دوست دل از جفای دشمن درکش

با روی نکو شراب روشن درکش

با اهل هنر گوی گریبان بگشای

وز نااهلان تمام دامن درکش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷در باغ چو شد باد صبا دایهٔ گل
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸لب باز مگیر یک زمان از لب جام
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹در آرزوی بوس و کنارت مُردم
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰عمری ز پی مراد ضایع دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱من حاصل عمر خود ندارم جز غم
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳ای شَرم‌زده غنچه‌ی مَستور از تو
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
همه‌ی رباعیات ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.