حافظ
رباعی شمارهٔ ۱۷
از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز چو بید
گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟
حافظ
از چرخ به هر گونه همی دار امید
وز گردش روزگار میلرز چو بید
گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»
پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟
دربارهی حافظخواجه شمسالدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسانالغیب» غزلسرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوقالعادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمسالدین) و خاستگاه وی و سالهای عمر او اختلاف نظر وجود دارد....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.