پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶۳

از بس که فسرد از نفس سرد، تنم

در پیراهن، چو مرده‌ای در کفنم

این طرفه که لب نبندم از خنده چو گل

با آنکه چو غنچه، مرده خون در بدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶۵هر کثرت و وحدت که دهد دست به هم
  2. شمارهٔ ۴۶۶فارغ شده‌ام ز ننگ و آسوده ز نام
  3. شمارهٔ ۴۶۷مگذار کُمیت فهم را سست لجام
  4. شمارهٔ ۴۶۸از مژده خویش پیشتر نه دو سه گام
  5. شمارهٔ ۴۶۹از گریه نکرد ضعف در دیده مقام
  6. شمارهٔ ۴۷۰چندی ز خرد، پختگی اندوخته‌ام
  7. شمارهٔ ۴۷۱هر دم نتوان کرد به جامی مستم
  8. شمارهٔ ۴۷۲چون صید اگر به دام صیاد افتم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.