پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۵۸

چنندان که زند طعنه طعنش بر دل

از باطن درویش بود خواجه بحل

هرچند که تیغ، خون به خاک آمیزد

آلوده نگردد آب اصلیش به گل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶۰از گل نگرفته‌ام سراغ از ته دل
  2. شمارهٔ ۴۶۱پرهیز کن از راهنمایان فضول
  3. شمارهٔ ۴۶۲آن کس که کند معرفت حق تحصیل
  4. شمارهٔ ۴۶۳از بس که فسرد از نفس سرد، تنم
  5. شمارهٔ ۴۶۴از مهره گردون نکشید آن که ستم
  6. شمارهٔ ۴۶۵هر کثرت و وحدت که دهد دست به هم
  7. شمارهٔ ۴۶۶فارغ شده‌ام ز ننگ و آسوده ز نام
  8. شمارهٔ ۴۶۷مگذار کُمیت فهم را سست لجام
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.