پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶۰

از گل نگرفته‌ام سراغ از ته دل

وز می نرسانده‌ام دماغ از ته دل

شادم که ز اسباب معیشت به جهان

خرسند به لاله‌ام چو داغ از ته دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶۲آن کس که کند معرفت حق تحصیل
  2. شمارهٔ ۴۶۳از بس که فسرد از نفس سرد، تنم
  3. شمارهٔ ۴۶۴از مهره گردون نکشید آن که ستم
  4. شمارهٔ ۴۶۵هر کثرت و وحدت که دهد دست به هم
  5. شمارهٔ ۴۶۶فارغ شده‌ام ز ننگ و آسوده ز نام
  6. شمارهٔ ۴۶۷مگذار کُمیت فهم را سست لجام
  7. شمارهٔ ۴۶۸از مژده خویش پیشتر نه دو سه گام
  8. شمارهٔ ۴۶۹از گریه نکرد ضعف در دیده مقام
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.