قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۶۸
تا گرد رمد به دیده‌ام بیخته‌اند
چون لاله به خون دو چشمم آمیخته‌اند
نی نی که به نظاره تو مردم چشم
از غایت رشک خون هم ریخته‌اند
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۷۰قدسی شب وصل، دل در امّید ببند
- شمارهٔ ۲۷۱بر سینه خود به عاریت نیش مبند
- شمارهٔ ۲۷۲بی‌دردی و بی‌غمی به هم پیوستند
- شمارهٔ ۲۷۳چون برق مباش دشمن کشتی چند
- شمارهٔ ۲۷۴دنیا چه بود، هیچ و در او پوچی چند
- شمارهٔ ۲۷۵عریان ز لباس معرفت عوری چند
- شمارهٔ ۲۷۶آنها که دم از گلشن اسرار زدند
- شمارهٔ ۲۷۷راحت‌طلبان ذوق فروکش دارند
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.