قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۷۲
بی‌دردی و بی‌غمی به هم پیوستند
تا سلسله اشک مرا بگسستند
خون بود میان دل و چشمم عمری
مردم به میان آمده خون را بستند
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۷۴دنیا چه بود، هیچ و در او پوچی چند
- شمارهٔ ۲۷۵عریان ز لباس معرفت عوری چند
- شمارهٔ ۲۷۶آنها که دم از گلشن اسرار زدند
- شمارهٔ ۲۷۷راحت‌طلبان ذوق فروکش دارند
- شمارهٔ ۲۷۸جمعیت دهر، جور کیشان دارند
- شمارهٔ ۲۷۹آن قوم که دین عشق‌کیشان دارند
- شمارهٔ ۲۸۰جمعیت سیم و زر لئیمان دارند
- شمارهٔ ۲۸۱رو، یک جهتان به هر طرف نگذارند
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.