پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۴

دنیا چه بود، هیچ و در او پوچی چند

زین مرحله دورتر نشین، کوچی چند

باشد به مثل جهان و ابنای جهان

گرمابه سردی و در او لوچی چند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۶آنها که دم از گلشن اسرار زدند
  2. شمارهٔ ۲۷۷راحت‌طلبان ذوق فروکش دارند
  3. شمارهٔ ۲۷۸جمعیت دهر، جور کیشان دارند
  4. شمارهٔ ۲۷۹آن قوم که دین عشق‌کیشان دارند
  5. شمارهٔ ۲۸۰جمعیت سیم و زر لئیمان دارند
  6. شمارهٔ ۲۸۱رو، یک جهتان به هر طرف نگذارند
  7. شمارهٔ ۲۸۲فردا که حساب خیر و شر می‌گیرند
  8. شمارهٔ ۲۸۳اول به ره عشق خموشت سازند
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.