قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۷۱
بر سینه خود به عاریت نیش مبند
الماس به دل بیشتر از ریش مبند
چون آتش اگر سوختنت داعیه نیست
چون شمع، به رشته شعله بر خویش مبند
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۷۳چون برق مباش دشمن کشتی چند
- شمارهٔ ۲۷۴دنیا چه بود، هیچ و در او پوچی چند
- شمارهٔ ۲۷۵عریان ز لباس معرفت عوری چند
- شمارهٔ ۲۷۶آنها که دم از گلشن اسرار زدند
- شمارهٔ ۲۷۷راحت‌طلبان ذوق فروکش دارند
- شمارهٔ ۲۷۸جمعیت دهر، جور کیشان دارند
- شمارهٔ ۲۷۹آن قوم که دین عشق‌کیشان دارند
- شمارهٔ ۲۸۰جمعیت سیم و زر لئیمان دارند
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.