شمارهٔ ۲۱۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۲۱گر از دل تو غمی تراوش می‌کرد
2. شمارهٔ ۲۲۲غم‌دیده، فریب سور عالم نخورد
3. شمارهٔ ۲۲۳هر صبح، فلک کم هر اختر گیرد
4. شمارهٔ ۲۲۴هرکس که پی بخت سیاهش گیرد
5. شمارهٔ ۲۲۵چون طبع خرد غباری از من گیرد
6. شمارهٔ ۲۲۶جز مسکن خویش هر که جایی گیرد
7. شمارهٔ ۲۲۷هرکس دل خود وقف محبت سازد
8. شمارهٔ ۲۲۸دل پیش ز دردم از قرار اندازد