قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۱۷
قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
جز یاد تو هرچه بود از یادش برد
روزی که نشد صرف تو عمرش، هدرست
هر گل که نچید باغبان، یادش برد
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۱۹بد کرد زبانم و بد بی حد کرد
- شمارهٔ ۲۲۰جز شرع رسول هرکه راهی سر کرد
- شمارهٔ ۲۲۱گر از دل تو غمی تراوش می‌کرد
- شمارهٔ ۲۲۲غم‌دیده، فریب سور عالم نخورد
- شمارهٔ ۲۲۳هر صبح، فلک کم هر اختر گیرد
- شمارهٔ ۲۲۴هرکس که پی بخت سیاهش گیرد
- شمارهٔ ۲۲۵چون طبع خرد غباری از من گیرد
- شمارهٔ ۲۲۶جز مسکن خویش هر که جایی گیرد
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.