پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۴

عاقل به درش ز دل سراغی دارد

دیوانه، دلیل راه، داغی دارد

این طرفه که در جستن خورشید منیر

هر ذره به دست خود چراغی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۶کو عشق که عُجب خودپرستی ببرد؟
  2. شمارهٔ ۲۱۷قدسی که غم عشق تو بنیادش برد
  3. شمارهٔ ۲۱۸هر چیز که از کون و مکان می‌گذرد
  4. شمارهٔ ۲۱۹بد کرد زبانم و بد بی حد کرد
  5. شمارهٔ ۲۲۰جز شرع رسول هرکه راهی سر کرد
  6. شمارهٔ ۲۲۱گر از دل تو غمی تراوش می‌کرد
  7. شمارهٔ ۲۲۲غم‌دیده، فریب سور عالم نخورد
  8. شمارهٔ ۲۲۳هر صبح، فلک کم هر اختر گیرد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.