پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۸

هرچند دلت مومن و نفست گبرست

آخر نه تمام اختیارت جبرست؟

چیزی که به کار آیدت از کار جهان

در نعمت شکر و در مصیبت صبرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰هرچند که عصیان تو عالم‌گیرست
  2. شمارهٔ ۱۳۱دل خود به هوای دوست در پروازست
  3. شمارهٔ ۱۳۲تا مهر تو در سینه صد چاک نشست
  4. شمارهٔ ۱۳۳ای مهر، چو صبح، خانه زاد نفست
  5. شمارهٔ ۱۳۴پروردن عشق با خرد هر دو نکوست
  6. شمارهٔ ۱۳۵عالم همه پرتوی بود از رخ دوست
  7. شمارهٔ ۱۳۶زاهد گوید کلامم از دفتر توست
  8. شمارهٔ ۱۳۷ای عشق که جنگ عالمی بر سر توست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.