پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۴

پروردن عشق با خرد هر دو نکوست

تا زان دو نتیجه‌ای برد دشمن و دوست

از نشو و نما به خاک، بی‌بهره بود

هم پوست جدا ز مغز و هم مغز ز پوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۶زاهد گوید کلامم از دفتر توست
  2. شمارهٔ ۱۳۷ای عشق که جنگ عالمی بر سر توست
  3. شمارهٔ ۱۳۸مغزم ختن از نسیم پیراهن توست
  4. شمارهٔ ۱۳۹وسعت‌گه دهر تنگ از تنگی توست
  5. شمارهٔ ۱۴۰خورشید به تابش ضیایی گروست
  6. شمارهٔ ۱۴۱زان روز که زاهد به ریا پی برده‌ست
  7. شمارهٔ ۱۴۲عمری‌ست که یار درد من افزوده‌ست
  8. شمارهٔ ۱۴۳قومی که شناسند تعلق با کیست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.