شمارهٔ ۱۳۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۳۹وسعت‌گه دهر تنگ از تنگی توست
2. شمارهٔ ۱۴۰خورشید به تابش ضیایی گروست
3. شمارهٔ ۱۴۱زان روز که زاهد به ریا پی برده‌ست
4. شمارهٔ ۱۴۲عمری‌ست که یار درد من افزوده‌ست
5. شمارهٔ ۱۴۳قومی که شناسند تعلق با کیست
6. شمارهٔ ۱۴۴بر غفلت خویش بایدت زار گریست
7. شمارهٔ ۱۴۵بهتر ز نبی ز سر حق آگه کیست
8. شمارهٔ ۱۴۶با آن که ز بیداد تو بایست گریست