پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

بر غفلت خویش بایدت زار گریست

آگاه‌کننده را ندانی گر کیست

خود قدر دل سوخته را نشناسی

از آینه پرس فیض خاکستر چیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶با آن که ز بیداد تو بایست گریست
  2. شمارهٔ ۱۴۷نشنیده خرد که عشق را کالا چیست
  3. شمارهٔ ۱۴۸کس را چه خبر که عالم بالا چیست
  4. شمارهٔ ۱۴۹در سینه دلت کام چه می‌داند چیست
  5. شمارهٔ ۱۵۰ویرانه شدی، گمان آبادی چیست
  6. شمارهٔ ۱۵۱ای مست و خراب، لاف مخموری چیست
  7. شمارهٔ ۱۵۲آن کز قلمش نقش بت چین اثری‌ست
  8. شمارهٔ ۱۵۳قدسی ز جهان مرا کناری کافی‌ست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.