پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۳

قدسی ز جهان مرا کناری کافی‌ست

در صفحه خاک، نقطه‌واری کافی‌ست

آن مرغ ضعیفم که درین دشت مرا

از بهر پناه، نوک خاری کافی‌ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۵در دیده عارفان گل و بید یکی‌ست
  2. شمارهٔ ۱۵۶در پیش تو دیوانه و فرزانه یکی‌ست
  3. شمارهٔ ۱۵۷آن گل که وفای بلبلانش حالی‌ست
  4. شمارهٔ ۱۵۸در ساغر من مِی طلبی را جا نیست
  5. شمارهٔ ۱۵۹در عشق مگو که همنفس پیدا نیست
  6. شمارهٔ ۱۶۰با هر نفسی، فیض دم یاران نیست
  7. شمارهٔ ۱۶۱با آن که سبک‌تری ز تو در دین نیست
  8. شمارهٔ ۱۶۲در خلوت عرفات تو کس را ره نیست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.